استراتژی جوجه تیغی یا زرافه؟

زرافه یا جوجه‌ تیغی بودن ، کدام یک را انتخاب کنید؟

بسیاری از افراد ترجیح می‌دهند یک زرافه باشند تا یک جوجه‌ تیغی. زرافه پوست خالدار زیبایی دارد و موجود جذاب و بلند قدی است. برعکس ، جوجه‌ تیغی‌ها موجوداتی تیغ‌دار، آرام و کوچک هستند که کاری به کار بقیه ندارند.
شاید این پرسش برایتان مطرح شده باشد که زرافه و جوجه‌ تیغی چه ربطی به مباحث مدیریت، استراتژی و موفقیت یک سازمان دارند؟!
در این مقاله نگاهی خواهیم انداخت به مفهوم زرافه و به این نکته خواهیم پرداخت که در کسب‌وکار ، جوجه تیغی بودن بهتر است یا زرافه بودن؟

مفهوم زرافه

زرافه حیوانی است که از آن به عنوان بلند قدترین حیوان زمین یاد می شود.در داستان های قدیمی از آن به عنوان شتری یاد می شد که پوستی شکل پلنگ دارد.به خاطر ویژگیهایی که هم او را به حیوانات دیگر شبیه و هم از آنها متمایز می کند همیشه عجیب به نظر رسیده و شتر گاو پلنگ معروف جدول لقب گرفته. گردن دراز و بلندش که نزدیک به دو متر هم می رسد، سبب می شود که از بالا به زمین اشراف داشته باشد و از طرفی خوردن برگ درختان برایش آسان شود. وجوه مشترک با شتر و گاو و پلنگ زیاد دارد و در کل مجموعه ای است از تضادها .زیستگاهش محدود به مناطقی محدودست و در خطر انقراض شمرده می شود.

جوجه تیغی

جوجه‌تیغی‌ها موجوداتی ریز نقش و کوچکند که به خارهایشان شهره اند . معمولا در هنگام احساس خطر خود را به صورت گلوله در می‌آورند به نحوی‌که تمام تیغ‌های آن‌ها رو به سمت بیرون قرار می‌گیرد. آنها این قابلیت را دارند که خارهای جدید جانشین خارهای از دست رفته شان شود. جوجه‌تیغی تقریباً در تمام مناطق دنیا زندگی می کند، در ایران هم به‌ویژه در مناطق گرمسیری به وفور یافت می شود.

جوجه تیغی و زرافه در استراتژی

یک تمثیل یونانی می گوید: روباه چیزهای زیادی می داند اما خارپشت فقط یک چیز مهم می داند!
احتمالاً این تمثیل این نکته را مد نظر داشته که در جدال ما بین روباه و جوجه تیغی، با وجود انواع حیله گری های روباه، خارپشت به دلیل تیغ هایش برنده است چون در واقع آنچه که مهم است را می داند :
چگونه از خود دفاع کردن را.

جوجه تیغی به یک تمثیل در مدیریت، استراتژی و مدل ذهنی تبدیل شده است. جوجه تیغی‌ ها حیواناتی کوچک، صبور و آرام هستند و در دنیای پر آب و رنگ حیوانات چندان به چشم نمی آیند. اما به خاطر قدرت دفاعی نشات گرفته از تیغ هایشان مدلی قوی در استراتژی محسوب می گردند.چرا که این قابلیت در آنها هست تا با ساده نگریستن مساله(دفاع از خود) بر یک نقطه تمرکز کنند و آن را به درستی انجام دهند.
در واقع جوجه تیغی به جای پراکندگی و امتحان روش های مختلف بر همان اصل کلی تمرکز کرده و از پس آن بر می آید.برای همین با وجود دشمنان زیادی که در کمین او هستند ، پیروز می شود.

در نقطه مقابل جوجه تیغی که ساده است و متمرکز ، زرافه ملغمه ای از تناقض ها و تضادهاست . فضای زیادی اشغال می کند و با خوردن برگ ها و سرشاخه های درختان به محیط آسیب می زند.به وقت خوردن غذا شتر گونه است و به وقت آداب ظاهری ، پلنگ.
اگر سازمانی با مدل زرافه هدایت گردد، معنایش می تواند این باشد که مجموعه ای از ناهماهنگی و تضاد ممکن است بر آن حاکم شود و هیچ چیز این مدیریت یا سیستم به هیچ چیزش نمی خورد .این سنخیت نداشتن ویژگیها با یکدیگر می تواند موجب دردسر گردد.

زرافه آنقدر ار بالا به پایین نگاه می کند که خیلی از مسائلی که می تواند بغرنج باشد از نظرش کوچک شمرده می شود.نه به دلیل کوچکی موضوع که به دلیل فاصله خودش از آن. این موضوع به این معناست که تصمیمات و خط مشی های سازمان به دور از واقعیت های موجود است.

جوجه تیغی بودن در سازمان بهتر است یا زرافه؟

حالا می رسیم به نکته اصلی . می دانیم که درهر سازمان می توان مدل و یا مفاهیمی را پیاده سازی نمود.
از تمام توضیحات و توصیفات به عمل آمده از ویژگی ها و رفتارهای زرافه و جوجه تیغی به نظر می رسد در شیوه ها و مدل های مدیریت ، مفهوم زرافه می تواند کمی تا قسمتی نا به سامانی و اوضاع و احوال غیر عادی و عجیب را القا کند. مشهود است که مدل جوجه تیغی در استراتژی به موفقیت نزدیک تر است.

نتایج توسعه ی مفهوم جوجه تیغی در سازمان و کسب و کار :

۱-آشنایی با توانایی حقیقی خود و نهایت تلاش را به این منظور داشتن برای آن. این مورد پیدا کردن انگیزه و اشتیاق و استعداد بسیار کلیدی است

۲-فرد بر راههایی که می داند متمرکز است و همان شیوه را بسط می دهد.

۳-در قلمروی کسب و کارهای دیگر فقط به منظور یاد گیری نفوذ کرده و از پرداختن به حواشی خودداری می کند.

به اشتراک بگذارید
اشتراک گذاری در facebook
اشتراک گذاری در whatsapp
اشتراک گذاری در twitter
اشتراک گذاری در telegram
اشتراک گذاری در linkedin
پست های مرتبط

2 پاسخ

  1. با نگاهی به مفهوم مدیریت و استراتژی، نکته ای که از این منظر برداشت می‌شود، تدبیر در تصمیم سازی های سازمان و چیدمان مسیرهای کلی در راستای دستیابی به اهداف شرکت یا سازمان است.
    با این نگاه و یا از زاویه‌ای دیگر به موضوع پرداختن، می‌توان نتیجه ای کاملا متفاوت از مفهوم زرافه و جوجه (چه از نوع تیغی یا بدون تیغ!) داشت.
    نگاه‌ از بالا و با تسلط زرافه و وسعت دید نسبت به پهنه و عرصه زندگی و شرایط محیط پیرامون و پاییدن و رصد کردن افقهای دور از دسترس، می‌تواند او را برای گرفتن تصمیماتی اثر گذار و به موقع در برابر تهدیدها و فرصت‌های موجود در پیرامون قلمرو زندگی، یاری کند، برای مثال:
    نزدیک شدن حیوانات درنده و گوشتخوار، نزدیک شدن طوفانهای سهمگین و ظهور ابرهای سیاه در دوردست ها، یا فرصت‌های مانند دیدن مزارع و مراتع و آبشخوهای دوردست و … که هر کدام از این آگاهی ها، می‌تواند به بقا یا نابودی اعضا و نفرات مجموعه تحت رهبری زرافه منجر شود.
    گاهی اوقات همراهی و همگامی با کسانی که با افقهای بلند و نگرش از بالا و بیرون سازمان، می‌تواند ما را به زوایای پنهان قوت‌ها و ضعف‌های سیستم و سازمان، آگاه کند. مانند تسلط یک بالگرد بر فراز یک جنگل انبوه و تو در تو….
    و اکنون نقش جوجه تیغی و تسلط و دیدگاه و آگاهی او در برداشت استراتژیک از موضوع مدیریتی ما… چگونه می‌تواند کمک احوال سازمان باشد؟!!
    به نظر شما در کسب و کار و سازمان، شترگاوپلنگ باشیم یا جوجه تیغی؟
    ‼️⁉️
    @hosein_pahlevanzadeh

    1. ممنونم از تحلیل شما. استراتژی در سازمان قطعا به یک مدل محدود نمیشه و مطمئنا مدل زرافه هم ساز و کارهای مثبت و خوبی داره. این نوشته یک نگاه کلی داره و میخواد در وضعیت کلان راهکار مناسب رو پیشنهاد بده. حتما از دیدگاهتون در ویرایش بعدی مقاله استفاده می کنم

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *